كاخ صفي آباد در جنوب غرب شهر بهشهر و در بالاي ارتفاعات منتهي به دشت قرار دارد . اين كاخ در سال 1021 هجري قمري و به فرمان شاه عباس ساخته شد . اگر چه اين كاخ در زمان شاه صفي نوه شاه عباس توسعه پيدا كرده ولي عمارت با شكوه صفي آباد مرهون توجه خاص شاه عباس تود . اين كاخ در ميان باغي زيبا به صورت بنايي مربع شكل كه داراي ابعاد 25 * 25 متر بوده و در دو طبقه ساخته شد . ورودي كاخ در سمت شمالي قرار داشته كه با عبور از پنج پله امكان دسترسي به داخل طبقه اول كاخ وجود دارد . طبقه اول داراي اتاقهاي متعدد بوده كه از طريق راهرو و هشتي امكان دسترسي به داخل آن وجود دارد . طقه دوم نيز داراي راهرو و اتاق هاي زيبا است .
بنا بر روايت مورخان ديوار هاي دروني كاخ داراي نقاشيهاي گوناگون بوده كه متاسفانه امروزه ، اثري از آن بر جاي نمانده است . از مصالح به كار رفته در اين كاخ ، سنگ ، آجر و گچ است كه در قرن اخير بر اثر ويرانيهاي پياپي ساخته شد .
اين كاخ در زمان حمله افغان ها آسيب ديده و در زمان نادر شاه تعمير و بازسازي شد .اين بنا در زمان قاجاريه نيز مورد مرمت قرار گرفت و در قرن اخير كاملا احياء شده است.

ناحيه بهشهر كه سابقا خرگوران نام داشت توسط شاه عباس خريداري شد و به دستور وي شهري در آنجا احداث شد. ماده ”دولت اشرف “ براي تاريخ بناي اين شهر در سال 1021 هجري انتخاب شد و شهر جديد، اشرف البلاد نام گرفت كه اقامتگاه شاه عباس اول در مازندران بود. بعد از احداث شهر، شاه عباس چندين هزار گرجي را به شهر اشرف كوچاند. شاه عباس هرگاه به مازندران مي آمد اشرف را به ديگر نقاط آن ترجيح مي داد. احتمالا اولين گروه نمايندگان

مازندران  در قديم تبرستان ناميده می شد،«تبر در گويش محلی به‌معنی کوه است و تبرستان يعنی کوهستان» ولی پيش از ورود آرياييان يعنی مردم کنونی مازندران اين منطقه مسکن بوميانی بوده که آن‌ها را تاپور و سرزمين‌شان را تاپورستان می‌ناميده‌اند ولی به‌مرور تبرستان شده است.

ظاهرا از سده‌ی7 ه.ق همزمان بافتنه‌ی مغول، نام تبرستان بکار برده نشدو مازندران جای آن‌را گرفت.

ياقوت حموی (575-626، ه.ق) نخستين مورخی است که واژه‌ی مازندران را در نوشته‌های خود به‌کار برده و می‌نويسد:

«نشانی از اين کلمه در کتاب‌های پيشين نيافته و نمی‌داند که اين واژه از چه زمانی ممعمول

شده است.»

اما پیش از ياقوت و نيز در زمان او واژه‌ی مازندران به‌معنی سرزمين مشخص رايج بوده و از اين ناحيه در اساطير ايران بيش از هر جا اسم برده می‌شود، زيرا مازندران محل نمايش بسیاری از دلاوريهای قهرمان سيستانی يعنی رستم است.

مازن در اوستا به ناحيه‌ای گفته شده که بر کناره‌ی دريای مازندران قرار داشته و بعدها به مازندران مشهور شده است.